Leeftijd 0 tot 5

Ik vind het rustgevend als ik denk aan de dagen, waar vuil zelf niet kwam met spot en schaamte. Dat is waar mijn verhaal begint en dat is waar ik hoop dat het eindigt - een leven waarin het proberen en het niet niet mag leiden tot schaamte, maar in plaats daarvan, zorgen voor een drive en vastberadenheid om beter te doen het de volgende keer.

Mijn koninkrijk van de ontlasting echt zou bestaan, geloof het of niet. Toen mijn ouders thuis kwam op een dag vonden ze mij in mijn bedje, versterkt binnen de muren van verse poep - die heel slim ik had ontworpen om mezelf een kasteel te lijken.

Ik was altijd, en ben nog steeds, een nieuwsgierig kind. Waarom heeft kakkerlakken leven in mijn koektrommel? Waarom hebben sommige sterren hebben zes punten? Waarom is er water in de oceaan? Voor dat laatste, eigenlijk heb ik een foto van een keukenkraan het vullen van de oceaan met water trok, daarna nam het mee naar mijn moeder om haar te informeren over waar het water in de oceaan eigenlijk vandaan kwam.

Ik denk dat ik de details eruit te komen nu uit de weg. Ik ben geboren in Taipei, Taiwan op 3 juni 1987. Mijn moeder (Angie), vader (Allen) en zus (Sandra) woonde in een vier verdiepingen tellende huis aan een drukke straat in Taipei. Ik heb ook woonde met mijn opa en oma, twee ooms, twee tantes en vele ratten en kakkerlakken. Laat je niet de verkeerde indruk, in Taiwan op het moment, dit was zeker hogere middenklasse wonen.

Mijn eerste dagen waren gevuld met uitstapjes naar het pretpark (waar ik te bang om het paard carnaval ritten te rijden), excursies naar het water park (waar ik zou verdwalen in het water doolhof, rennen weer uit de ingang, en huilen omdat niemand stond te wachten bij de ingang voor mij), en reizen van en naar school, meestal vergezeld van mijn zus en mijn oma. Na een lange en zware dag op school leren over hoe je je veters vast te maken en waarom het maken van water-spuitende melk flessen en het krijgen van nat meisjes was slecht, mijn grootmoeder altijd warme rode bonen koekjes te kopen voor mijn zus en ik op weg naar huis. (Overigens, er was eigenlijk huiswerk betreffende koppelverkoop uw schoenen, dus ik nam het mee naar huis en vroeg mijn moeder om het te doen voor mij. Probeerde ik het 12 jaar later met calculus en eindigde met verschillende resultaten).

Het was rond deze tijd dat mijn arrogantie echt begon te bloeien. Soms als ik schaak gespeeld met mijn opa, zou ik wijzen op bepaalde stukken en laat hem weten dat in een paar bewegingen, die stukken zouden niet meer bestaan. Of hij had medelijden met mij of werd geïntimideerd door zijn vier jaar oude kleinzoon, ik eigenlijk zou krijgen die stukken en win het spel.

Op een dag, toen ik aan het spelen was met een enorme dobbelstenen dat we een of andere manier had (symboliek?), Werd ik gewaarschuwd dat we gingen verhuizen naar een ander land genaamd Canada. Foto's werden getoond voor mij, en ik koos voor een kamer die ik had graag (die ik nooit Uiteindelijk kreeg). Plotseling, en ik kan me niet herinneren dat, alles was ingepakt en ik was op een 14-uur vliegen naar een plaats genaamd White Rock, British Columbia.

We brachten een week of zo in de motels en hotels met zwembaden, voordat we definitief vestigde zich in ons nieuwe huis in 2345 131A Street. Ik zou spenderen het grootste deel van mijn leven hier, het spelen van een van de vijf grote dennen voor de deur, lopen naar het nabijgelegen park ... maar dat is die leidt tot de titel van het volgende hoofdstuk, dus ik denk dat ik hier :) stoppen

Volgende: Read "Leeftijd 6-11: Gelukkig Explorer"